
Van hoofd naar hart
Een vol hoofd, nare gedachten, vervelende overtuigingen, het hoofd maakt overuren. Regelmatig komen jongeren in de praktijk die vastlopen in eigen denkpatronen. Het lukt ze niet het hoofd op ‘hold’ te zetten. De uitknop is zoek.
Als we samen onderzoeken welke emoties erbij horen, blijkt dit een lastige vraag. Meestal blijft de jongere hangen op; boosheid, verdriet, soms angst. Vaak is het antwoord; weet ik niet.
Het cognitief werken, dus aan de slag gaan met dit volle hoofd, kan de last verlichten. Er komt ruimte en beweging. Een mooie eerste stap. Echter niet de totaaloplossing. Zodra een trigger zich aandient, schiet het hoofd weer in de overbelaste stand.
Ook disconnect het voelen en denken vaak, wat verwarring geeft. Voorbeeld:
Je weet echt wel dat anderen jou niet saai of ongezellig vinden. Maar het voelt wel zo!
Je weet dat je niet bang hoeft te zijn in een drukke winkel, maar het voelt wel zo.
En weet wat nu zo lastig is? Gevoel is dominant aan ons denken. Zo maken we zelfs keuzes. We leggen alle plussen en minnen naast elkaar, maar uiteindelijk kiezen we wat het beste voelt…
Gek toch eigenlijk?
We kunnen gemakkelijk al onze gedachten verwoorden, analyseren, zelfs uitdagen; klopt het wel wat ik nu denk? Ons gevoel, vooral de gelaagdheid en nuance, laat zich moeilijk vangen in woorden. Terwijl juist het voelen ons innerlijke kompas is, de bepalende factor.
Frans Veldman, grondlegger haptonomie zei:
We worden als voelers geboren en tot denkers gemaakt.
Een baby reageert puur gevoelsmatig en leert tijdens zijn leven hoe en wat te denken van zichzelf en de wereld om hem heen. Dat voelen is dus primair, oer, intuïtief.Voelen zit in je lijf en herken je bijvoorbeeld aan lichamelijke prikkels.
De huidige wereld verhardt. Voelen wordt verward met zwakte. Het tonen ervan wordt afgestraft. Denk aan belachelijk maken, negatieve comments, buitensluiting.
Logisch dat het voelen wordt weggestopt en het denken voor sommigen primair lijkt geworden. Ze verliezen de connectie met het voelen. Het kan er niet zijn.
Werk aan de winkel dus. Door te voelen, ken je jouw grenzen. Door te voelen doe je wat goed voor jou is. Door te voelen blijf je dicht bij jezelf.
Hoe maak jij de stap van denken naar voelen?
Klik hier om contact op te nemen met UP.
